20/02/2010

Norma europejska – badanie nawiewników higrosterowanych

EHA2_news

Dla nawiewników powietrza zewnętrznego nie istnieje Polska Norma zawierająca wymagania techniczno-użytkowe dla wyrobu budowlanego, dlatego zgodnie z art.9 ust. 1 pkt 1 ustawy o wyrobach budowlanych każdy nawiewnik musi mieć Aprobatę Techniczną, która jest dokumentem odniesienia do dokonywania oceny zgodności i wprowadzenia wyrobu na rynek krajowy ze znakiem budowlanym B.

Poza dokumentami krajowymi określającymi infiltrację okna oraz wymagane parametry nawiewników istotna jest norma europejska EN 13141-9: „Wentylacja budynków – Badanie właściwości elementów/wyrobów do wentylacji mieszkań – Cześć 9: Nawiewniki powietrza zewnętrznego regulowane w zależności od poziomu wilgotności”. Została ona przyjęta przez CEN (Europejski Komitet Normalizacyjny) 11 kwietnia 2008 roku, a przez Polskę w dniu 25 czerwca 2008 roku, jako PN-EN 13141-9:2008. Polska wersja językowa została opublikowana w dniu 19 lutego 2010 jako PN-EN 13141-9:2010.

W normie opisano sposób badania nawiewników higrosterowanych, w których istotny wpływ na działanie mają temperatura i wilgotność zewnętrzna. Dla takich urządzeń wymagane jest przeprowadzenie dwóch badań: metodą izotermiczną i nieizotermiczną.

Podczas badania metodą izotermiczną przyjmuje się, że wartości temperatury zewnętrznej i wewnętrznej są takie same, określa się wartość przepływu przy zmieniającej się wilgotności względnej powietrza wewnętrznego. Druga metoda zakłada, że wartości temperatury zewnętrznej i wewnętrznej różnią się od siebie i w tych warunkach mierzy się przepływ przy zmieniającej się wilgotności względnej powietrza w pomieszczeniu. Warunki panujące przy badaniu drugą metodą symulują rzeczywistą pracę nawiewnika zamontowanego w oknie, a więc jest to niezwykle ważne dla prawidłowej oceny działania wyrobu.